MUSTAFA KEMAL “ATATÜRK” DİYOR Kİ:

“Bu sırada Conkbayırı’nın güneyindeki 261 rakımlı tepeden Conkbayırı’na doğru 27. Alaydan sahilin gözetlenmesi ve kollanması göreviyle oralarda bulunan bir müfrezenin erlerinin Conkbayırı’na doğru kaçmakta olduklarını gördüm. Bizzat bu erlerin önüne çıkarak “Niçin kaçıyorsunuz?” dedim. “Efendim düşman!” dediler. “Nerede?” dedim. “İşte!” diye 261 rakımlı tepeyi gösterdiler. Hakikaten düşmanın bir avcı hattı 261 rakımlı tepeye yaklaşmış ve tam bir serbestlikle ileri doğru yürüyordu. O zaman bu kaçan erlere bağırarak “Düşmandan kaçılmaz” dedim. “Cephanemiz kalmadı” dediler. “Cephaneniz yoksa süngünüz var” dedim. Ve bağırarak süngü taktırdım ve yere yatırdım. Aynı zamanda Conkbayırı’na doğru gelmekte olan piyade alayı ile dağ bataryasının yetişebilen erlerinin marş marş ileri benim bulunduğum yere gelmeleri için yanımdaki subayları geriye saldım. Kolun başında bulunan bir bölük yetişti. Cephanesiz erleri takviye ederek düşmana ateş açmalarını emrettim.” (*)

(*)     Atatürk’ün Bütün Eserleri, Kaynak Yayınları, Cilt: 1 (1903-1915) Sayfa : 292

Abonelik için tıklayınız.

- Geri -